Αφιερωμένο στη μνήμη της μητέρας μου, Βασιλικής Καρανίκα,
με αφορμή τα δέκα χρόνια απουσίας της (29-1-2002)

Μητέρα! Φτερούγα αιώνια ανοιχτή.
Λουλούδια ανθίστε να πλέξουμε στεφάνια για τη Μητέρα!
Είναι φτωχά τα λόγια. Λίγες οι λέξεις για να υλοποιήσουν κατιτί που είναι τελείως άϋλο, που είναι μόνο αίσθημα.
Πως να πει κανείς αυτή τη σκιά, που σε προστατεύει σε κάθε σου βήμα, σε κάθε σου σκέψη.
Δεν υπάρχει άλλη λέξη... όσο κι αν μοχθήσεις δε θα τη βρεις. Μία μόνο είναι... τόση δα μικρούλα λέξη. Μάνα- Μητέρα - Μαμά!

Καρανίκα Αναστασία