Πολλές φορές προσπάθησα να μπω στην θέση του κ. Καραμανλή. Θέλησα να καταλάβω τον τρόπο σκέψης του και την κοσμοθεωρία του, σε μια προσπάθεια να αντιληφθώ πώς κατάφερε τόσα πολλά “επιτεύγματα” σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα. 5,5 χρόνια στην κυβέρνηση δεν είναι λίγο βέβαια, αλλά εάν σκεφτεί κανείς πως η χώρα στον χρόνο 0 (2004 που εκλέχθηκε) ήταν σε μια κατάσταση -3 (υποθετικά πάντα) και σε 66 μήνες πήγε στο – 533 και βάλε, συνειδητοποιεί πως πρόκειται για τεράστιο κατόρθωμα. Τα δέχομαι όλα. Η κυβέρνηση Σημίτη, το ΠΑΣΟΚ, ο Ανδρέας και βάλε. Έτσι είναι όντως.

Τα δεδομένα πάλι δεν αλλάζουν. Από εκεί που ήμασταν, κάναμε πολλά βήματα πίσω. Έτσι, λοιπόν, βλέποντας το πιο κάτω διάγραμμα, όλα εξηγήθηκαν αυτόματα στο μυαλό μου. Γιατί ο κ. Καραμαλής είχε 1 χρόνο μια καραμέλα: “η διεθνής οικονομική κρίση”, γιατί πήγε εκών άκων σε εκλογές, τι τον έπιασε και από την θωρακισμένη οικονομία έλεγε για πολύ δύσκολη κατάσταση και σκληρά μέτρα. Κατάλαβε την κατάσταση όταν ήταν πολύ αργά και έκανε ό,τι ακριβώς περιγράφεται στο διάγραμμα πιο κάτω.