Όχι, δεν θέλω άλλες ευχές... ούτε Χριστουγεννιάτικες, ούτε Πρωτοχρονιάτικες, ούτε βέβαια Πασχαλιάτικες! Γιατί κάπως έτσι πάει η ιστορία κάθε φορά... ευχόμαστε, αλλά χωρίς νόημα και χωρίς, βέβαια, να πιστεύουμε αυτά που ευχόμαστε. Απλά προφέρουμε λέξεις και φράσεις που έχουμε μάθει ότι λέγονται τις συγκεκριμένες μέρες του χρόνου χωρίς να νιώθουμε τη σημασία τους! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ... δηλαδή πόσα; ... ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ... δηλαδή πώς;... ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΝΕΟΣ ΧΡΟΝΟΣ... αστειευόμαστε!
Δεν θέλω άλλες ευχές... πράξεις θέλω! Να δω ανθρώπους να νοιάζονται για τον διπλανό τους... να δω ανθρώπους να μιλάνε απλά και αληθινά... να δω ανθρώπους να γελάνε με την ψυχή τους και όχι με ήχο! Να δω φίλους να ξενυχτάνε μαζί και να μοιράζονται προβλήματα... και ρομαντικά, ναι, ρομαντικά να πιστεύουν στην ανθρώπινη ύπαρξη, στην αρμονική συνύπαρξη που στηρίζεται στο σεβασμό, στην εκτίμηση, αλλά πάνω απ΄όλα στην αλήθεια! Να δω ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ και όχι μαριονέτες που κινούνται στους δρόμους και στις ζωές των άλλων, κουβαλώντας μηδενικά αξιακά φορτία, μόνο και μόνο επειδή είτε δεν τα διαθέτουν είτε η εποχή το απαιτεί!
Δεν θέλω άλλες ευχές... πράξεις θέλω!


Μιράντα Μπιλιώνη