Σημείο των καιρών αλλά και των εκλογών. Σωρός τα θέματα που πρέπει να μελετήσουν, να προγραμματίσουν, αλλά και να πράξουν οι επικεφαλής των ψηφοδελτίων. Ονόματα και προγράμματα συνδυασμών, χάραξη επισκέψεων και επαφών, δημιουργία ή και τόνωση της εικόνας και καλές επαφές με τα ΜΜΕ της περιοχής. Στο “χορό” αυτών των απαιτήσεων έρχεται και το συνονθύλευμα των προτάσεων και αυτοπροτάσεων από την πλευρά των υποψηφίων συμβούλων. Ίσως θα έπρεπε να είναι κατανοητά, για να μην πω αυτονόητα, κάποια πράγματα, όπως:

Πρώτον, να μην τίθεται ως προϋπόθεση, για την επιλογή, η καταγωγή του υποψηφίου. Καλοί οι Βοϊώτες, καλοί και οι Εορδαίοι, καλοί και οι Κοζανίτες.... Καμία όμως πολιτισμική ομάδα δεν είναι καλύτερη από την άλλη, γιατί αυτή η θέση ονομάζεται πολύ απλά “ρατσισμός”!

Δεύτερον, να μην τίθεται βέτο από κάποιους υποψηφίους έναντι κάποιων άλλων. 'Ολοι θα πρέπει να κατανοήσουν ότι πρόκειται να εργαστούν και να λύσουν προβλήματα και η σύμπνοια είναι ο καλύτερος οδηγός!

Τρίτον, να μην εμπλέκονται βουλευτικά γραφεία με “υποδείξεις” προς τον επικεφαλής του ψηφοδελτίου. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι όλα τα πρόσωπα που κινούνται στο πολιτικό σκηνικό από κάποιο γραφείο προέρχονται. Γιατί θα έπρεπε να επιλεγούν οι μεν και όχι οι δε;

Τέταρτον, να επικρατήσουν και να επιλεγούν στελέχη με βάση τις ικανότητες και την πολιτική τους οντότητα. Κανένας δεν είναι “κολλητός” με κανέναν ή καλύτερα δεν θα έπρεπε να είναι! Και τέλος τέλος, όλοι προσωρινοί είναι!!!