Τα τελευταία χρόνια μεγάλος θόρυβος γίνεται από τις κυβερνήσεις όλων των κρατών, για την κλιματική αλλαγή, για την εξεύρεση νέων “καθαρών και ανανεώσιμων” πηγών ενέργειας, καθώς επίσης και για την διασφάλιση της ενεργειακής αυτονομίας κάθε χώρας χωριστά.

Σε παγκόσμια κλίμακα η ενεργειακή αυτονομία κάθε χώρας συμβάλει τα μέγιστα στην ανάπτυξη της οικονομίας της και όχι μόνο. Η Δυτική Μακεδονία λόγω του ορυκτού της πλούτου (λιγνίτης), βρίσκεται στο πιο στρατηγικό σημείο της Ελλάδας,καθώς οι δραστηριότητες της ΔΕΗ Α.Ε φτάνουν στο 60% της συνολικά παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας.

Στο όνομα της οικονομικής ανάπτυξης της χώρας, με το πρόσχημα της βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου των προγενέστερων γενεών και με την μέθοδο της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, στέρησαν από μια κατ’ εξοχήν γεωργοκτηνοτροφική περιοχή τεράστιο μέρος καλλιεργήσιμης γης και βοσκοτοπιών, εγκαθιστώντας μάλιστα ορυχεία και ΑΗΣ κυριολεκτικά σε απόσταση αναπνοής από τους οικισμούς.