Ο Αρχαίος Έλληνας Φιλόσοφος Επίκτητος είπε για το θάνατο: Μηδέποτε ἐπὶ μηδενὸς εἴπῃς ὅτι ‘ἀπώλεσα αὐτό’, ἀλλ' ὅτι ‘ἀπέδωκα’. τὸ παιδίον ἀπέθανεν; ἀπεδόθη. ἡ γυνὴ ἀπέθανεν; ἀπεδόθη. ‘τὸ χωρίον ἀφῃρέθην.’ οὐκοῦν καὶ τοῦτο ἀπεδόθη. ‘ἀλλὰ κακὸς ὁ ἀφελόμενος.’ τί δὲ σοὶ μέλει, διὰ τίνος σε ὁ δοὺς ἀπῄτησε; μέχρι δ' ἂν διδῷ, ὡς ἀλλοτρίου αὐτοῦ ἐπιμελοῦ, ὡς τοῦ πανδοχείου οἱ παριόντες.

Να μη πεις για οποιοδήποτε πράγμα ότι το "έχασα", αλλά ότι το "απέδωσα". Πέθανε το παιδί σου; Απεδόθη. Πέθανε η γυναίκα σου; Απεδόθη. Σου κλέψανε την περιουσία σου; Μα κι αυτή απεδόθη. Όσο σου δίνεται να το έχεις, φρόντιζέ το, ως κάτι ξένο, όπως οι περαστικοί το ξενοδοχείο.

Κατά τη διάρκεια της ζωής μας, ερχόμαστε αντιμέτωποι με διάφορα δυσάρεστα γεγονότα τα οποία αφορούν εμάς τους ίδιους ή και οικεία μας πρόσωπα. Ένα από αυτά είναι ο θάνατος. Και εάν το πένθος είναι μια δύσκολη εμπειρία για τους ενήλικες, αναλογιστείτε το βαθμό δυσκολίας που συναντούν τα παιδιά που δεν είναι εξοικειωμένα με τις αντιξοότητες της ζωής...Πώς, λοιπόν, βοηθάμε τα παιδιά να διαχειριστούν την απώλεια; Αποκρύπτουμε το γεγονός; Ακούμε προσεκτικά και απαντάμε στις ερωτήσεις τους; Διαλέγουμε τις λέξεις που θα χρησιμοποιήσουμε; Πότε κρίνεται απαραίτητη η παρέμβαση ενός ειδικού; Η “ΔΥΤΙΚΗ” συνάντησε την ψυχολόγο – παιδοψυχολόγο, κάτοχο Master σχολικής και εξελικτικής ψυχολογίας, Μαρία Ιορδανίδου η οποία έδωσε απαντήσεις σε όλα αυτά τα ερωτήματα.

Συνέντευξη: Στέλλα Καρανάνου

ΟΛΗ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΔΥΤΙΚΗ" ΦΥΛΛΟ 127 26-05-2011